พบบ่อย

พบไม่บ่อย

พบบ่อย

พบไม่บ่อย

A มีปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดภาวะหัวใจล้มเหลวโดยโครงสร้างหัวใจยังปกติ

B โครงสร้างหัวใจเริ่มผิดปกติแต่ยังไม่ปรากฎอาการของภาวะหัวใจล้มเหลว

C โครงสร้างหัวใจเริ่มผิดปกติและปรากฎอาการของภาวะหัวใจล้มเหลว (ทั้งที่เคยแสดงอาการ หรือกำลังแสดงอาการอยู่)

D ภาวะหัวใจล้มเหลวที่มีอาการมาก และจำเป็นต้องได้รับการดูแลรักษาพิเศษ

I ใช้ชีวิตประจำวันได้ปกติ โดยไม่ปรากฎอาการของภาวะหัวใจล้มเหลว

II ทำกิจกรรมทั่วไปได้น้อยลงบ้าง ไม่มีอาการขณะพักแต่การทำกิจกรรมทั่วไปจะทำให้แสดงอาการเล็กน้อย

III ทำกิจกรรมทั่วไปได้น้อยลงมาก ไม่มีอาการขณะพัก แต่แสดงอาการเมื่อทำกิจกรรมเพียงเล็กน้อย

IV มีอาการของภาวะหัวใจล้มเหลวตลอดเวลา แม้ขณะพักอยู่นิ่งหรือทำ กิจกรรมเล็กน้อยก็มีอาการ

LVEF <40% (HFrEF)

LVEF 40-49%

LVEF≥50% (HFpEF)

ผู้ป่วยกลุ่ม HFrEF ที่ให้การรักษาแล้ว LVEF กลับมา ≥50%

ผู้ป่วยเฉียบพลัน (Acute) ระยะที่อาการแย่ลงอย่างมาก ต้องได้รับการประเมินและดูแลรักษาใกล้ชิด ต้องรับเข้าเป็นผู้ป่วยใน สามารถแยกออกอีกเป็นผู้ป่วยรายใหม่ (de novo HF) หรือผู้ป่วยเรืิ้อรังที่อาการทรุดลง (acute decompensated HF หรือ ADHF)

ผู้ป่วยเรื้อรัง (Chronic) อาการโดยรวมทรงตัว โดยแสดงอาการหรือไม่แสดงอาการก็ได้

Wet ปริมาณสารน้ำโดยรวมเกิน

Dry ปริมาณสารน้ำโดยรวมปกติ

Cold การไหลเวียนโลหิตไม่เพียงพอต่อร่างกาย ใกล้เข้าสู่ภาวะช็อค

Warm การไหลเวียนโลหิตเพียงพอต่อร่างกาย

เสียงหัวใจผิดปกติ ex.MURMUR S3 S4

Lung crepitation , Wheezing

Pleural effusion

Hepatomegaly,Ascites

Pitting edema

ACEI ex.enalapril/ARB ex.valsartan

BB ex.bisoprolol,carvedilol

MRA ex.spironolactone

ควบคุมความดันโลหิต ex.ARB

บรรเทาภาวะน้ำเกิน ex.MRA

รักษาโรคร่วม

ให้ oxygen

Loop diuretic

Vasodilator/Vasopressor

Inotrope

Idiopathic cardiomyopathy

เกิดแผลเป็นตามหลังกล้ามเนื้อหัวใจตาย (previous myocardial infarction - scar)

กล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดชั่วคราว (stunned หรือ hibernating myocardium)

ความผิดปกติของหลอดเลือดฝอย (microvascular myocardial dysfunction)

หลอดเลือดหัวใจตีบเฉียบพลัน (acute coronary syndrome)

กล้ามเนื้อหัวใจผิดปกติเนื่องจากความดันโลหิตสูง (hypertensive heart disease)

ลิ้นหัวใจตีบหรือรั่วรุนแรง

hypertrophic cardiomyopathy, dilated cardiomyopathy,

หัวใจพิการแต่กำเนิด (congenital heart disease)

โรคเยื่อหุ้มหัวใจ (เช่น constrictive pericarditis)

กล้ามเนื้อหัวใจอักเสบ (myocarditis)

โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ (rheumatoid arthritis)

โรคเอสแอลอี (systemic lupus erythematosus)

โรคไทรอยด์

โรคต่อมหมวกไต (เช่น pheochromocytoma หรือ adrenal insufficiency)

โรคเบาหวาน

Stress-induced cardiomyopathy

เนื้องอกต่างๆ ทั้งเนื้องอกหลักหรือเนื้องอกในระยะแพร่กระจาย

โรคกล้ามเนื้อพิการทางพันธุกรรม (muscular dystrophy)