ແນວຄິດ: ປັບປຸງບາງສ່ວນຫຼັກສູດແຫ່ງຊາດ (ເນື້ອໃນ, ວິທີສອນ, ກິດຈະກຳ, ປະເມີນ) ຂໍ້ດີ: ງ່າຍ, ບໍ່ໃຊ້ຫຼາຍ, ມາດຕະຖານແຫ່ງຊາດ ຂໍ້ເສຍ: ຈຳກັດການປັບປ່ຽນ, ບໍ່ຄົບຖ້ວນ

ແນວຄິດ: ເພີ່ມໜ່ວຍ/ວິຊາ/ກິດຈະກຳທ້ອງຖິ່ນສະເພາະ ຂໍ້ດີ: ຕອບສະໜອງໂດຍກົງ, ສ້າງຄວາມສົນໃຈ ຂໍ້ເສຍ: ເພີ່ມພາລະຄູ, ຕ້ອງການຊົ່ວໂມງ/ຊັບພະຍາກອນ

ແນວຄິດ: ສ້າງຫຼັກສູດໃໝ່ທັງໝົດ ຂໍ້ດີ: ກົງຄວາມຕ້ອງການ, ຍືດຍຸ່ນສູງ ຂໍ້ເສຍ: ໃຊ້ເວລາ, ຊັບພະຍາກອນ, ຊຳນານຫຼາຍ, ການອະນຸມັດ

ແນວຄິດ: ຮ່ວມມືຫຼາຍພາກສ່ວນ (ໂຮງຮຽນ-ຊຸມຊົນ-ອົງການ) ຂໍ້ດີ: ຫຼາກຫຼາຍທັດສະນະ, ເປັນເຈົ້າຂອງຮ່ວມ, ລະດົມຊັບພະຍາກອນ ຂໍ້ເສຍ: ທ້າທາຍການປະສານງານ, ຈັດການຄວາມຂັດແຍ້ງ

ຄູອາຈານ & ຜູ້ບໍລິຫານ

ນັກຮຽນ

ພໍ່ແມ່ & ຜູ້ປົກຄອງ

ສະມາຊິກຊຸມຊົນ (ຜູ້ເຖົ້າ, ຜູ້ນຳ, ຜູ້ປະກອບອາຊີບ)

ຜູ້ຊ່ຽວຊານ/ນັກວິຊາການ

ອົງການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ & ພາກສ່ວນລັດ

ສ້າງຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງຮ່ວມກັນ

ຮັບປະກັນຄວາມສອດຄ່ອງຄວາມຕ້ອງການ

ນຳຄວາມຮູ້/ປະສົບການຫຼາກຫຼາຍ

ສ້າງການສະໜັບສະໜູນຊຸມຊົນ

ຈັດກອງປະຊຸມ/ສຳມະນາ

ສ້າງຄະນະກຳມະການ

ໃຊ້ແບບສອບຖາມ/ສຳຫຼວດ

ຈັດກິດຈະກຳຮ່ວມກັນ

ສ້າງຊ່ອງທາງສື່ສານ

ສຳພາດ (ຜູ້ເຖົ້າ, ຊ່າງ, ຜູ້ນຳ)

ສັງເກດ (ວິຖີຊີວິດ, ງານບຸນ, ສະພາບແວດລ້ອມ)

ເກັບກຳເອກະສານ (ປຶ້ມ, ບົດວິໄຈ)

ສຶກສາຊຸມຊົນ

ນຳໃຊ້ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນທີ່ມີຢູ່

ຕົວຢ່າງ/ກໍລະນີສຶກສາທ້ອງຖິ່ນ

ກິດຈະກຳການຮຽນຮູ້ (ທັດສະນະສຶກສາ, ຮຽນຮູ້ຈາກຊ່າງ)

ພັດທະນາສື່ການຮຽນຮູ້ທ້ອງຖິ່ນ (ປຶ້ມນ້ອຍ, ຮູບພາບ)

ເຊື່ອມໂຍງພູມປັນຍາພື້ນເມືອງ

ສົ່ງເສີມພາສາທ້ອງຖິ່ນ

ປັບປຸງ/ສ້າງຫຼັກສູດ

ສອດຄ່ອງບໍລິບົດທ້ອງຖິ່ນ (ວັດທະນະທຳ, ປະຫວັດສາດ, ພູມສາດ, ອາຊີບ, ສິ່ງແວດລ້ອມ, ບັນຫາ)

ເສີມຫຼັກສູດແຫ່ງຊາດ

ຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບທ້ອງຖິ່ນ

ຄວາມຍືດຍຸ່ນ

ການມີສ່ວນຮ່ວມ

ສົ່ງເສີມເອກະລັກ ແລະ ວັດທະນະທຳທ້ອງຖິ່ນ

ສ້າງຄວາມກ່ຽວຂ້ອງລະຫວ່າງການຮຽນຮູ້ກັບຊີວິດຈິງ

ພັດທະນາທັກສະທີ່ຈຳເປັນສຳລັບການດຳລົງຊີວິດ ແລະ ການປະກອບອາຊີບໃນທ້ອງຖິ່ນ

ສົ່ງເສີມການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງຊຸມຊົນໃນການຈັດການສຶກສາ

ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການ ແລະ ຄວາມສົນໃຈທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງຜູ້ຮຽນ